-Καλησπέρα και καλώς ήρθατε στην πέμπτη, και τελευταία, συνεδρία του κύκλου σεμιναρίων: Πως να Θεραπεύσεις την Σχέση σου με το Φαγητό. Σε αυτή την συνεδρία θα κάνουμε μια σύντομη ανασκόπηση των όσων μάθαμε και θα παρουσιαστεί ένα πολύ σημαντικό εργαλείο. Μετά, θα έχουμε αρκετό χρόνο για μια ολοκληρωμένη συζήτηση.

-Ξεκινήσαμε, λοιπόν, με την πρώτη συνεδρία που επικεντρώθηκε στο ποιος τρόπος σκέψης μπορεί να βοηθήσει στο να έχουμε μια ισορροπημένη και υγιή σχέση με το φαγητό.

-Αναλύσαμε την νοοτροπία της δίαιτας και πως μπορεί να προωθεί μια προσέγγιση “όλα ή τίποτα” στο φαγητό, και την προσέγγιση της υπερκατανάλωσης, όπου το φαγητό είναι, πολλές φορές, ασυνείδητο με την έννοια ότι συμβαίνει ενώ δεν είμαστε απόλυτα συγκεντρωμένοι στο φαγητό. Επίσης, οι δύο αυτές προσεγγίσεις επηρεάζονται η μία από την άλλη και δεν είναι ανεξάρτητες. Για παράδειγμα, μπορεί να οδηγηθούμε σε υπερκατανάλωση, επειδή θεωρούμε ότι σπάσαμε κάποιο κανόνα δίαιτας.

-Στην πρώτη συνεδρία τονίσαμε την ανάγκη ύπαρξης ενός μεσαίου δρόμου, που μας ταιριάζει, και καταλήξαμε στην διατροφή της αυτοφροντίδας που στηρίζεται στην εσωτερική επίγνωση, δηλαδή την αναγνώριση και ανταπόκριση στα σήματα του σώματος μας, όπως η πείνα ή η πληρότητα, την Ενσυνείδητη Διατροφή, που αφορά μια διαφορετική φιλοσοφία απέναντι στο φαγητό, την εξωτερική επίγνωση, που σχετίζεται με το να αναγνωρίζουμε πως το περιβάλλον μας επηρεάζει, και την συμπεριφορική αλλαγή, που επικεντρώνεται στο πως θα αλλάξουμε συνήθειες που δεν μας εξυπηρετούν πλέον.

-Στην δεύτερη συνεδρία σταθήκαμε στην εσωτερική επίγνωση της πείνας και του κορεσμού.

-Σε αυτήν διαχωρίσαμε την σωματική πείνα, που προκύπτει φυσικά, από την 10. Συναισθηματική, που σχετίζεται περισσότερο με τις διακυμάνσεις της ψυχολογία μας. 

-Και τελικά, αναγνωρίσαμε ότι τα δύο είδη πείνας συνδέονται, οπότε το τι νιώθουμε δεν είναι πάντα ξεκάθαρο και μπορεί να χρειάζεται μεγαλύτερη διερεύνηση.

-Στη συνέχεια της συνεδρίας, παρουσιάσαμε την κλίμακα της πείνας και της πληρότητας ως ένα τρόπο να προσδιορίσουμε με μεγαλύτερη ακρίβεια αυτά τα δύο αισθήματα.

-Το να μάθουμε να κινούμαστε με βάση την πείνα και την πληρότητα, μπορεί να ορίσει την σχέση μας με το φαγητό σε ένα διαφορετικό επίπεδο και να ρυθμίσει τα γεύματα μας με ένα ευέλικτο και φυσικό τρόπο.

-Τελικά, η εσωτερική επίγνωση της πείνας και του κορεσμού μπορεί να είναι η πυξίδα της καθημερινής διατροφής μας και έτσι ερχόμαστε πιο κοντά στο δρόμο της διατροφής της αυτοφροντίδας.

-Στην τρίτη συνεδρία αναλύθηκε το σημαντικό ζήτημα του συναισθηματικού φαγητού και εξηγήθηκε η σημασία του να απολαμβάνουμε το φαγητό μας.

-Υπάρχουν δύο κεντρικές στρατηγικές που χρησιμοποιούνται στην διαχείριση του συναισθηματικού φαγητού: η αντίσταση, δηλαδή να προσπαθούμε ενεργά να μην φάμε τίποτα, σε μια συναισθηματική τάση για φαγητό, και η υπακοή, δηλαδή η τυφλή ακολούθηση αυτής της τάσης.

-Και αναρωτηθήκαμε αν, τελικά, υπάρχει πιο αποτελεσματικός και ταυτόχρονα βιώσιμος τρόπος αντιμετώπισης του συναισθηματικού φαγητού.

-Για να απαντήσουμε σε αυτό το ερώτημα, μελετήσαμε τον μηχανισμό του συναισθηματικού φαγητού. Όλα ξεκινούν από τους ενεργοποιητές, που είναι παράγοντες που πυροδοτούν συγκεκριμένα συναισθήματα. Οι ενεργοποιητές αφορούν το στρες, το περιβάλλον μας, καταστάσεις που βιώνουμε αλλά και βιολογικοί παράγοντες.

-Τα συναισθήματα που δημιουργούνται μπορεί να είναι διαφορετικά στον καθένα, αλλά αυτό που συμβαίνει είναι ότι ο κύριος τρόπος αντιμετώπισης τους είναι η κατανάλωση φαγητού.

-Τελικά, καταλήξαμε ότι το πιο σημαντικό στοιχείο στην επιτυχή διαχείριση του συναισθηματικού φαγητού είναι να σπάσουμε τον αυτοματισμό. Αυτό σημαίνει ότι αντί να αντιστεκόμαστε ή να υπακούμε στον αυτοματισμό, μαθαίνουμε να τον ακούμε.

-Έτσι, δημιουργούμε ένα κενό χώρο για να απαντήσουμε, και όχι να αντιδράσουμε, στην συναισθηματική τάση για φαγητό.

-Η τέταρτη συνεδρία έπιασε πολλά ζητήματα που σχετίζονται με την σχέση μας με την ζυγαριά και πως αυτή η σχέση επηρεάζει την διατροφή μας. 

-Σε αυτή την συνεδρία ξεκινήσαμε από το βασικό ερώτημα που είναι: γιατί εξαρχής επηρεάστηκε η σχέση μας με το φαγητό;

-Η απάντηση, στην πλειοψηφία των περιπτώσεων, είναι η υπερπροσήλωση στο στόχο της απώλειας βάρους, που δημιουργεί, σε βάθος χρόνου, μια αρνητική συσχέτιση με την άσκηση και την διατροφή και μπορεί να μας ρίχνει ψυχολογικά.

-Έπειτα, αναλύσαμε το πως θα ξεφύγουμε από αυτή την παγίδα με το πρώτο βήμα να είναι να συσχετίζουμε όλο και λιγότερο την υγιεινή διατροφή με την απώλεια βάρους στο μυαλό μας.

-Η συνολική απελευθέρωση θα έρθει από τον επανακαθορισμό των κινήτρων μας.

-Έτσι, αφού χωρίσαμε τα κίνητρα σε εσωτερικά και εξωτερικά, αναγνωρίσαμε την αξία των εξωτερικών κινήτρων, όπως για παράδειγμα η επιθυμία μας να χωρέσουμε σε παλιά παντελόνια, αρκεί να είναι ρεαλιστικά και να μην μας δημιουργούν στρες και πίεση.

-Για αυτό είναι απαραίτητη και η εύρεση εσωτερικών κινήτρων, όπως για παράδειγμα η ανάγκη να νιώθουμε καθημερινά ότι βρισκόμαστε σε καλή φυσική κατάσταση, για να αντλούμε δυνάμεις από κίνητρα που συμβαδίζουν με τις βαθύτερες αξίες μας ως άνθρωποι.

-Επίσης, σε αυτή την συνεδρία διερωτηθήκαμε ποια είναι η κατάλληλη προσέγγιση στην απώλεια βάρους και αν η εύρεση μιας φόρμουλας, που αποτελείται από συγκεκριμένους κανόνες, είναι αρκετή.

-Ή μήπως χρειαζόμαστε μια πιο συνολική προσέγγιση που βασίζεται σε αρχές και είναι ευέλικτη και μας ταιριάζει καλύτερα.

-Το επόμενο βήμα ήταν να μελετήσουμε ποιες από αυτές τις αρχές έχουν την καλύτερη εφαρμογή σε προβλήματα που αντιμετωπίζονται και πως αυτές οι αρχές, σχετίζονται με την διατροφή της αυτοφροντίδας που αναλύσαμε στην πρώτη συνεδρία. Οι αρχές αυτές πιάνουν ένα μεγάλο εύρος, από την απόρριψη της νοοτροπίας της δίαιτας μέχρι 35. Το να τιμάμε την υγεία μας, μέσω της διατροφής και της άσκησης.

-Τέλος, καταλήξαμε ότι η διατροφική ισορροπία επιτυγχάνεται βήμα βήμα και χτίζοντας πάνω σε γερά θεμέλια.

-Έτσι, ανακεφαλαιώσαμε όλο το θεωρητικό μέρος των συνεδριών, αλλά αξίζει να σταθούμε και για λίγο στις ασκήσεις και τα εργαλεία που δόθηκαν με στόχο μια ουσιαστική ενδυνάμωση σε ζητήματα διατροφής και όχι μόνο.

-Στην πρώτη συνεδρία τα συμπτώματα της δίαιτας, ήταν ένα εργαλείο για να δούμε πως μας έχει επηρεάσει η εμπειρία των συνεχόμενων διαιτών, και ο εντοπισμός του ασυνείδητου φαγητού, ένα εργαλείο για να δούμε ποιες συμπεριφορές που σχετίζονται με αυτό το κομμάτι μας απασχολούν.

-Στην δεύτερη συνεδρία δόθηκε η καθοδηγούμενη άσκηση-παύλα-διαλογισμός της σάρωσης σώματος και το ημερολόγιο καταγραφής πείνας-πληρότητας για να ξεκαθαρίσουμε την σωματική από την συναισθηματική πείνα.

-Στην τρίτη συνεδρία δόθηκε η καθοδηγούμενη άσκηση της ενσυνείδητης ισορροπίας, ως βοήθεια στη δημιουργία κενού χώρου στο συναίσθημα και στο φαγητό και δόθηκε και το εργαλείο Αξιολόγηση της Αυτοφροντίδας, ως μια υπενθύμιση να φροντίζουμε όλες τις πλευρές του εαυτού μας.

-Τέλος, στην τέταρτη συνεδρία δόθηκαν τρία εργαλεία: η πηγή της δύναμης μου, για τον καθορισμό των εσωτερικών και των εξωτερικών κινήτρων, ο Διατροφικός Χάρτης μου, για τον καθορισμό μιας ισορροπημένης διατροφής και το εργαλείο το ΕΝΑ εμπόδιο, για να μπορούμε να ιεραρχούμε σωστά την διατροφική αλλαγή. Όμως, μέσα σε όλες αυτές τις πληροφορίες παραλείψαμε να αναφέρουμε κάτι πολύ σημαντικό.

-Η σχέση με το σώμα μας είναι κάτι που μπορεί να επηρεάζει σταθερά τις διατροφικές μας συμπεριφορές, και είναι κάτι το οποίο πολλές φορές υπερβαίνει το νούμερο στη ζυγαριά. Ο σεβασμός και η αποδοχή του σώματος μας είναι μια πραγματικά δύσκολη υπόθεση, αλλά μπορεί να βοηθήσει στο να σπάσουμε τον φαύλο κύκλο της δίαιτας και να δώσουμε χώρο και χρόνο σε μια καινούργια διατροφική προσέγγιση.

-Επίσης, η αποδοχή βοηθάει στο να μην αναβάλλουμε δραστηριότητες, που είναι σημαντικές για εμάς ή μας δίνουν ευχαρίστηση, μέχρι να φτάσουμε στο βάρος ή στο σώμα που έχουμε στο μυαλό μας.

-Και τελικά αποκτάμε μεγαλύτερη ψυχική ανθεκτικότητα, παρά τις δυσκολίες που υπάρχουν στην επίτευξη των στόχων μας, γιατί βρισκόμαστε σε κίνηση και δεν αναβάλλουμε τίποτα.

-Πολλές φορές, όμως, η αποδοχή μπερδεύεται με την παραίτηση και την ήττα. Σαν να μην χωράει η αποδοχή στην ουσιαστική αλλαγή. Άλλα, όπως έχει πει και ο Carl Rogers, που θεωρείται ο ιδρυτής της ψυχοθεραπείας, “Το περίεργο παράδοξο είναι ότι όταν αποδέχομαι τον εαυτό μου όπως είμαι, τότε μπορώ να αλλάξω.”

-Η αποδοχή του σώματος μας είναι μια δύσκολη διαδικασία, που μπορεί να χρειάζεται μια αρχική ώθηση. Για αυτό το λόγο, δημιουργήθηκε η καθοδηγούμενη άσκηση: Το θεραπευτικό άγγιγμα. Ένας σύντομος καθοδηγούμενος διαλογισμός που θα σε βοηθήσει να θεραπεύσεις την σχέση με το σώμα σου, μέρα την μέρα, ολοκληρώνοντας έτσι την θεραπευτική προσέγγιση στη σχέση μας με το φαγητό.

-Σας ευχαριστώ πολύ για την προσοχή σας!